Mury Obronne
Na polecenie margrabiego Waldemara w 1318 roku rozpoczęto przebudowę umocnień miejskich, z wykorzystaniem bazaltu dostępnego w pobliskich kamieniołomach. Powstały masywne bramy miejskie z barbakanami oraz grube miejscami na 2 metry mury obronne z systemem fortyfikacji.
Mury wyposażone były w strzelnice, nad którymi wznosiły się wieżyczki i wysunięte półkoliste strażnice pozwalające na skuteczną obronę grodu.
Do miasta prowadziły cztery bramy z basztami: Bracka, Nowogrodziecka, Mikołajska i Zgorzelecka, przy czym tylko baszta pierwszej z nich była tak potężna. To tędy do miasta wjeżdżali okoliczni kupcy, a poddani udawali się na targ, do ratusza lub kościoła. Podnóże murów otoczone było głęboką fosą wypełnioną wodą, z zewnętrznej strony zapewne otoczoną drewnianą palisadą. W 1638 roku mieszkańcy w obawie przed tureckim najazdem ulepszyli mury, a przed bramami wybudowali zwodzone mosty.
Przy bramach miejskich, drzwiach kościołów, w rynku lub na skrzyżowaniach dróg usytuowane były z reguły miejsca publicznej pokuty, tak aby jak największa ciżba winowajcę zobaczyć mogła. Zakuwano więc w dyby czy publicznie chłostano wśród uciechy gapiów przy bramach Brackiej i Zgorzeleckiej. Do najlżejszych kar należały wystawienie na widok publiczny poprzez zakucie w pręgierz, chłosta, piętnowanie czy więzienie. Nie wahano się surowo karać za ciężkie przewinienia, dlatego nieco za miastem w stronę Zgorzelca stała pokaźnych rozmiarów szubienica miejska. Publicznym egzekucjom zawsze towarzyszył pochód gawiedzi, kiedy to przez bramę miejską przejeżdżał wóz ze skazańcem w eskorcie zbrojnych. Dobosze głośno ogłaszali winy skazanego w trakcie drogi, jak i na miejscu stracenia. Kat wykonywał wyrok. Zazwyczaj ciało wisiało tak długo, aż znalazł się następny straceniec, pouczając podróżnych o surowości kar.
W XIX wieku mieszczanie dążyli do rozebrania średniowiecznych fortyfikacji, aby uzyskać przestrzeń niezbędną do rozwoju miasta. Bramy miejskie stały się stanowczo za małe – budowane 500 lat wcześniej dla obrony miasta, ograniczały teraz ruch. Dlatego w 2. połowie XIX stulecia rozebrano większość murów i zasypano fosy, na których miejscu powstały promenady w obecnym kształcie.
Do dzisiaj zachowały się odrestaurowane po zniszczeniach II wojny światowej zachodnie partie murów, ciągnące się wzdłuż Podwala na długości 650 metrów.
RINGMAUERN
Aus dem Basalt 1318 gebaute und zwei Meter dicke Mauern gaben die Stadt mit der Doppelkette um. Sie waren mit Schießscharten, Türmen und halbrunden Warten ausgerüstet. In die Stadt führten 4 Torwege und alles war mit Gräben mit Waser umgegeben. In der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts wurden Mauern und Türme fast völlig abgetragen, Gräben – mit Sand verschüttet und auf dem Platz entstanden Promenaden.
Jetzt gehen wir links den Mauer entlang, und weiter mit den Steintreppen, auf den Vorderhof „des Hauses unter dem Schiff”.
Dodane przez admin July 9, 2008 (10:10PM)
Brak komentarzy
Interaktywna Mapa Lubania
Dodaj komentarz
* = wymagane pole